داستان های مرتبط با «Backrooms» به یک عنصر اصلی بازیهای ترسناک مدرن تبدیل شدهاند: راهروهای زرد بیپایان، چراغهای فلورسنت آرام و ممتد و این حس دلهره آور که چیزی درست بیرون از میدان دید شما در کمین است، جزو مواردی هستند که شالوده این مجموعه را به نمایش می گذارند. اما در ازای هر تجربه مستقل و اتمسفریک که آن وحشت را به تصویر میکشد، پنج مورد دیگر وجود دارد که فضای خالی را با وحشت معنادار اشتباه میگیرند. Backrooms Level X یکی از معدود بازیهای نادری است که این تفاوت را درک میکند.
این بازی که در ابتدا در سال ۲۰۲۵ برای رایانههای شخصی منتشر شد، امروز با بهروزرسانی قابل توجه «Nightmare Expands» – که تعداد کل مراحل را به ۱۵ میرساند، هوش مصنوعی دشمن را بهبود میبخشد و یک دوبله کامل اسپانیایی اضافه میکند – به کنسولها میرسد. نتیجه، تفسیری پالایششدهتر، تهدیدآمیزتر و جاهطلبانهتر از مفهوم «اتاقهای پشتی» نسبت به اکثر تلاشهای این ژانر است.
روایت این بازی حول یک نوار VHS تخیلی که در ۲۷ اکتبر ۱۹۸۶ در Albuquerque، نیومکزیکو ضبط شده است، شکل میگیرد. یک تصادف عجیب – که روی نوار آنالوگ ضبط شده است – شخصیت اصلی را به اتاقهای پشتی یا همان Backrooms میکشد. این دستگاه قاببندی VHS فقط یک پوشش زیباییشناختی نیست. کل ارائه به شدت به وحشت آنالوگ گرایش دارد: نتیجه این است که شما در حال تماشای فیلمهای بازیابی شده هستید تا بازی یک بازی ترسناک معمولی. این یک تکنیک مؤثر است و بلافاصله لحن را تعیین میکند: چیزی مستند، چیزی گمشده و چیزی سر جای خودش نیست.
Backrooms Level X شما را در مجموعهای از محیطهای خالی و بیروح قرار میدهد: راهروهای با نور فلورسنت، فضاهای اداری متروکه، اتاقهای صنعتی و مناطق انتقالی سورئال. لحظاتی وجود دارد که جو بازی با چیزهایی مانند تغییر ناگهانی نور، یک راهروی طولانی که حس بدی دارد، فضایی که به نظر میرسد نفس میکشد، و آن نگاههای اجمالی، جذابیت وهمآوری را که مفهوم Backrooms وعده میدهد، به تصویر میکشد. اما جهان بازی اغلب بیشتر شبیه مجموعهای از ایدههای نامرتبط است تا یک کابوس منسجم. شما به سرعت از یک منطقه به منطقه دیگر حرکت میکنید و بازی به ندرت به اندازه کافی طولانی میشود تا باعث ایجاد ترس شود.
گیمپلی بازی بسیار مینیمال و حداقلی است. شما در اتاقهای هزارتو مانند پرسه خواهید زد؛ از موجودات سایهمانندی که با لمس کردن کشته میشوند، دوری می کنید و برای پیشرفت، دکمهها را فشار دهید یا اشیاء را جمعآوری می نمایید. این مکانیکها کمی ساختار به بازی اضافه میکنند، اما بسیار سبک هستند. متأسفانه، حس تهدید بازی هرگز جدی به نظر نمیرسد. صحنههای ترسناک ناگهانی (Jump Scare) به تصاویر PNG با کیفیت پایین متکی هستند که بیشتر برای ترساندن کودکان طراحی شدهاند تا ایجاد ترس مناسب.
سکانسهای ترسناک موش و گربهای سنتی خستهکننده میشوند زیرا هوش مصنوعی دشمن به طور ناعادلانه شما را از پشت دیوارها میبیند و این بخشها را بیشتر به یک کار طاقتفرسا تبدیل میکند تا منبع تنش. کلیت گیمپلی بازی شما را در حال گشت و گذار در ساختارهای پیچیده و پر پیچ و خم پشت صحنه قرار میدهد، در حالی که زمزمه مداوم چراغهای فلورسنت در بالا سوسو میزند. من میخواستم بازی این فضای عجیب و غریب و به طرز ترسناکی آشنا را بیشتر بسازد، اما در عوض، شما زمان بسیار کمی را در هر منطقه میگذرانید که احساس میکنید ناخواسته با عجله از آن عبور میکنید.
از نظر بصری، Backrooms Level X قطعاً ظاهر و حس یک بازی مستقل را دارد و من هرگز آن را زیر سوال نبردم. چند مورد اضافی خوب، مانند جلوههای مه در بخش استخر، وجود داشت. تنها اشتباه واقعی، استخر خون است که در نهایت بیشتر شبیه پشمک میشود تا آب خونین واقعی. اما، باز هم، این یک بازی مستقل است، بنابراین باید آن را همانطور که هست بپذیرید.
کیفیت صدا در هر بازی بسیار مهم است، اما هیچ چیز به اندازه وحشت مهم نیست. من به طور خلاصه به چراغهای چشمک زن اشاره کردم، اما به غیر از آن، جلوه های صوتی بازی کاملاً گیجکننده است. موجوداتی که انگار درست کنارتان هستند، هیچ جا پیدا نمیشوند، فقط بعداً به طور اتفاقی به آنها برمیخورید. همچنین مقدار کمی صداگذاری وجود دارد که خوب است، اما در نهایت قابل توجه نیست.
حرف آخر
در مجموع، Backrooms Level X یک بازی ترسناک ساده با ترسهای سطحی است که به مخاطب منتقل نمیشوند و ریتم بازی در کل خستهکننده به نظر میرسد. مکانهای کلاسیک Backrooms لذتبخش هستند، اما نکات مثبت همینجا تمام میشود. کل تجربه این بازی واقعا کوتاه است (به راحتی کمتر از یک ساعت تکمیل می شود) و وقتی تعداد انگشتشماری از مکانیکها را دیدید، چیز زیادی برای کشف کردن باقی نمیماند. جلوههای بصری عمداً با کیفیت پایین (lo-fi) ساخته شدهاند، اما سادگی میتواند باعث شود محیطها به جای اینکه عجیب و غریب به نظر برسند، تکراری به نظر برسند. اگر از تجربیات کوتاه و تجربی اول شخص لذت میبرید، ممکن است در عجیب و غریب بودن این بازی جذابیت خاصی را پیدا کنید. اما زمان اجرای کوتاه، مکانیکهای سطحی و زیبایی شناسی نه چندان جالب آن باعث میشود که بیشتر شبیه یک مفهوم ناتمام باشد تا یک بازی کاملاً توسعهیافته به سری بازیهای Backroom.
Verdict
Overall, Backrooms Level X is a simple horror game with superficial scares that don’t really get across to the audience, and the overall pacing feels tedious. The classic Backrooms locations are enjoyable, but that’s where the positives end. The entire experience is really short (easily under an hour to complete) and once you’ve seen the handful of mechanics, there’s not much left to explore. The visuals are intentionally low-fi, but the simplicity can make the environments feel repetitive rather than unique. If you enjoy short, experimental first-person experiences, you might find this game’s strangeness appealing. But the short runtime, shallow mechanics, and lackluster aesthetic make it feel more like an unfinished concept than a fully developed entry in the Backroom series
