جنگ جهانی اول همچنان به طرز عجیبی در بازیهای ویدیویی کمتر مورد توجه قرار گرفته است. در حالی که جنگ جهانی دوم تقریباً از هر زاویه قابل تصوری بررسی شده، سنگرهای گلآلود و حملات خط مقدم پر هرج و مرج جنگ بزرگ به ندرت مورد توجه قرار گرفتهاند. تعداد انگشتشماری از عناوین – به ویژه Verdun و Isonzo – تلاش کردهاند تا بنبستهای وحشیانه و انفجارهای ناگهانی خشونت را که معرف این درگیری بودند، به تصویر بکشند. Over the Top: WWI، یک بازی تیراندازی چند نفره در مقیاس بزرگ که توسط Flying Squirrel Entertainment توسعه یافته و توسط GG Publishing منتشر شده است، در این جایگاه قرار میگیرد.
این بازی که در ۶ مارس ۲۰۲۶ برای رایانه شخصی منتشر شد، قصد دارد تصویری عظیم از جنگ جهانی اول را به صورت سندباکس ارائه دهد. وعده اصلی آن ساده اما جاهطلبانه است: نبردهایی با حداکثر ۲۰۰ شرکتکننده، نقشههای تخریبپذیر و زمینی که میتواند توسط توپخانه و خود بازیکنان تغییر شکل دهد. این رویکرد، بازی را در موقعیتی غیرمعمول قرار میدهد. از یک سو، سعی میکند هرج و مرج شدید جنگ سنگر را به تصویر بکشد. از سوی دیگر، این بازی به شدت به سیستمهای سبک سندباکس که آزمایش، تخریب و گیمپلی نوظهور را تشویق میکنند، گرایش دارد.
از بسیاری جهات، Over the Top: WWI مانند یک تغییر تاریخی در فرمول چندنفره در مقیاس بزرگ است که توسط Battlefield، که در ابتدا توسط DICE توسعه داده شده و توسط Electronic Arts منتشر شده است، رواج یافت. نقشههای بزرگ، مبارزه با وسایل نقلیه، سازههای تخریبپذیر و جنگ مبتنی بر هدف، برای بازیکنانی که سالها در نبردهای چندنفره گسترده Battlefield جنگیدهاند، فوراً آشنا به نظر میرسد. اما محیط جنگ جهانی اول، لحن را به طور قابل توجهی تغییر میدهد. به جای تفنگها و هلیکوپترهای مدرن، بازیکنان به تفنگهای پیچشونده، تانکهای ابتدایی، شعلهافکنها و توپخانه تکیه میکنند. نبرد کندتر، آشفتهتر و اغلب بسیار غیرقابل پیشبینیتر است. نتیجه، بازیای است که لحظات میدان نبرد واقعاً خاطرهانگیزی را ارائه میدهد، حتی اگر گاهی اوقات در پرداخت و تعادل مشکل داشته باشد. Over the Top: WWI ممکن است اصلاحشدهترین بازی تیراندازی چندنفره روی رایانه شخصی نباشد، اما جاهطلبی و مقیاس آن، آن را به یک ورودی جذاب در این ژانر تبدیل میکند.
گیمپلی روی رقابت های چندنفره بزرگ تمرکز دارد که در آن تا ۲۰۰ بازیکن – یا ترکیبی از بازیکنان و رباتها – در میدانهای نبرد بزرگی که از جبهه غربی الهام گرفته شدهاند، میجنگند. این مقیاس، حس نبرد را در مقایسه با بازیهای تیراندازی سنتی به طرز چشمگیری تغییر میدهد. به جای درگیریهای کنترلشده بین تیمهای کوچک، میدان نبرد دائماً پر از فعالیت است. آتش اسلحه در سنگرهای دوردست فوران میکند، گلولههای توپخانه در زمینهای باز منفجر میشوند و دستههای بازیکنان به سمت اهداف پراکنده در سراسر نقشه حرکت میکنند. از نظر مکانیکی، بازی به بازیکنان اجازه میدهد تا بین دیدگاههای اول شخص و سوم شخص جابجا شوند. نمای سوم شخص آگاهی بیشتری از میدان نبرد اطراف ارائه میدهد، در حالی که هدفگیری اول شخص دقت بهتری را در طول درگیریهای آتشنشانی ارائه میدهد. این سیستم ترکیبی در ابتدا کمی غیرمعمول به نظر میرسد، اما در طول درگیریهای پر هرج و مرج که آگاهی از موقعیت حیاتی است، مفید میشود.
حرکت و نحوه استفاده از سلاح عمداً کندتر از بازیهای تیراندازی نظامی مدرن است. اکثر سربازان تفنگهای گلنگدنی حمل میکنند که نیاز به هدفگیری دقیق و زمانبندی آگاهانه بین شلیکها دارند. از دست دادن یک شلیک اغلب بازیکنان را برای چند ثانیه در معرض دید قرار میدهد در حالی که دور بعدی را طی میکنند. ریتم نبرد، جزر و مد مرتبط با جنگهای سنگری را منعکس میکند. بخشی از خط مقدم ممکن است برای چند دقیقه آرام بماند و سپس ناگهان با شروع حملات توپخانه و هجوم دهها سرباز به سرزمین بیصاحب، به خشونت کشیده شود.
گیمپلی مبتنی بر هدف، ساختار اکثر مسابقات را تشکیل میدهد. تیمها مواضع استراتژیک را در سراسر نقشه تصرف و دفاع میکنند و به تدریج خط مقدم را به جلو هل میدهند یا دشمن را مجبور به عقبنشینی میکنند. طراحی به وضوح از گیمپلی به سبک فتح الهام گرفته شده است که طرفداران Battlefield بلافاصله آن را تشخیص خواهند داد. با این حال، مکانیکها بدون مشکل نیستند. حرکت گاهی اوقات میتواند سفت به نظر برسد و کنترل سلاح گاهی اوقات فاقد واکنشپذیری واضحی است که از بازیهای تیراندازی مدرن انتظار میرود. در حالی که این نقصها تجربه را خراب نمیکنند، به این حس کمک میکنند که بازی هنوز دارای برخی از لبههای ناهموار است.
یکی از متمایزترین ویژگیهای بازی، سیستم محیط تخریبپذیر آن است. تقریباً همه چیز در میدان نبرد قابل تغییر یا تخریب است. ساختمانها تحت آتش مداوم فرو میریزند، گلولههای توپخانه دهانههای عظیمی را در چشمانداز ایجاد میکنند و بازیکنان میتوانند در طول مسابقه سنگر یا استحکامات حفر کنند. این سیستم اساساً نحوه تکامل نقشهها را در طول گیمپلی تغییر میدهد. یک روستای آرام ممکن است پس از چندین حمله توپخانه به تدریج به زمینی از آوار تبدیل شود. زمینهای کشاورزی باز پس از انفجارهای مکرر میتواند به هزارتویی از دهانهها و سنگرها تبدیل شود. این تغییرات محیطی صرفاً ظاهری نیستند. آنها با تغییر خطوط دید، موقعیتهای پوشش و مسیرهای حرکت، مستقیماً بر گیمپلی تأثیر میگذارند. یک دهانه تازه ایجاد شده ممکن است ناگهان محافظت ارزشمندی در برابر آتش دشمن ایجاد کند، در حالی که یک ساختمان تخریب شده میتواند مدافعانی را که قبلاً پنهان شده بودند، در معرض دید قرار دهد.
از نظر بصری، Over the Top: WWI جایی بین ارزشهای تولیدات مستقل و میانرده قرار میگیرد و محیطها و صحنههای میدان نبرد در مقیاس بزرگ را ارائه میدهد که قانعکننده و اتمسفریک هستند، بدون اینکه به وفاداری فنی یا جلای گرافیکی بازیهای تیراندازی AAA مدرن برسند. این بازی به وضوح سیستمهای میدان نبرد پویا و مقیاسپذیر – مانند زمینهای تخریبپذیر و تعداد زیاد بازیکنان – را بر جزئیات بصری پیشرفته اولویت میدهد، که منجر به ارائهای میشود که میتواند در طول نبردهای بزرگ چشمگیر به نظر برسد، اما گاهی اوقات مدلها، بافتها و انیمیشنهای سادهتری را هنگام بررسی از نزدیک نشان میدهد.
سیستم تخریب نیز به شدت به جلوههای بصری کمک میکند. تماشای فرو ریختن ساختمانها یا تغییر شکل زمین توسط انفجار توپخانه میتواند لحظات دراماتیکی ایجاد کند که به طرز شگفتآوری سینمایی به نظر میرسند. بخشهای کاملی از یک روستا میتواند تحت بمباران مداوم فرو بریزد، در حالی که انفجارهای مکرر، مزارع مسطح سابق را به زمینهای بایر پر از دهانه تبدیل میکند. از آنجا که محیط در طول نبرد تغییر میکند، نقشهها به ندرت تا پایان مسابقه دقیقاً یکسان به نظر میرسند.
صدا نقش مهمی در ایجاد فضای بازی ایفا میکند. صدای شلیک تفنگهای گلنگدنی، رگبار توپخانه و رگبار مسلسلها، پسزمینهای ثابت از سر و صدای میدان نبرد ایجاد میکند. در طول نبردهای بزرگ، این اثر ترکیبی میتواند به شکلی که با محیط مطابقت دارد، طاقتفرسا به نظر برسد. انفجارها تأثیر سنگینی دارند و صدای تیراندازی از دور در سراسر چشمانداز طنینانداز میشود و به بازیکنان این حس را میدهد که چه میزان جنگ در خارج از محیط اطرافشان در حال وقوع است. وسایل نقلیه نیز در ایجاد فضای صوتی نقش دارند. تانکها با صداهای مکانیکی سنگین به جلو میخزند در حالی که موتورهای هواپیما در بالای سرشان وزوز میکنند. ارتباط صوتی و چت مجاورتی لایه دیگری از غوطهوری را اضافه میکنند و به بازیکنان اجازه میدهند در طول نبردهای شدید، هشدارها را فریاد بزنند یا حملات را هماهنگ کنند.
حرف آخر
Over the Top: WWI تلاشی بلندپروازانه برای به تصویر کشیدن هرج و مرج و مقیاس جنگ جهانی اول در یک بازی تیراندازی چند نفره است. نبردهای عظیم، زمینهای تخریبپذیر و گیمپلی به سبک سندباکس آن لحظاتی را ایجاد میکند که کمتر بازی جنگ جهانی اول دیگری میتواند تکرار کند. حمله به یک میدان نبرد پر از دهانه در حالی که گلولههای توپخانه مناظر را در هم میشکنند، میتواند واقعاً هیجانانگیز باشد.
در اینجا تأثیر سری Battlefield غیرقابل انکار است. نقشههای بزرگ، نبرد با وسایل نقلیه و چندنفره مبتنی بر هدف، همگی آشنا به نظر میرسند، با این حال، محیط جنگ جهانی اول، سبک نبرد کندتر و روشمندتری را معرفی میکند. در عین حال، نادیده گرفتن کمبودهای بازی دشوار است. مکانیکهای حرکت و تیراندازی گاهی اوقات بیروح به نظر میرسند، جلوههای بصری ناهموار هستند و نبردهای بزرگ میتوانند بر عملکرد تأثیر بگذارند.
با این حال، ایدههای اساسی به اندازه کافی قوی هستند که تجربه را جذاب نگه دارند. وقتی همه چیز – مقیاس، تخریب و نبردهای خط مقدم آشفته – کنار هم قرار میگیرند، Over the Top: WWI لحظاتی را ارائه میدهد که کمتر بازی تیراندازی چندنفره دیگری میتواند با آنها برابری کند. ممکن است این بازی، بینقصترین بازی جنگی روی رایانه شخصی نباشد، اما مطمئناً یکی از جاهطلبانهترین آنهاست.
Verdict
Over the Top: WWI is an ambitious attempt to capture the chaos and scale of World War I in a multiplayer shooter. Its massive battles, destructible terrain, and sandbox-style gameplay create moments that few other World War I games can replicate. Storming a crater-filled battlefield while artillery shells shatter the landscape can be a truly exhilarating experience. The influence of the Battlefield series is undeniable here. The large maps, vehicle combat, and objective-based multiplayer all feel familiar, yet the World War I setting introduces a slower, more methodical style of combat. At the same time, it’s hard to ignore the game’s shortcomings. The movement and shooting mechanics sometimes feel lackluster, the visuals are uneven, and the large battles can weigh on performance. The basic ideas are strong enough to keep the experience engaging, though. When everything comes together – the scale, the destruction, and the chaotic frontline battles – Over the Top: WWI delivers moments that few other multiplayer shooters can match. It may not be the most perfect war game on PC, but it’s certainly one of the most ambitious
